Dışlanmak…
Üniversiteye girdim gireli kimseyle içli dışlı olamadım. Hayır bu daha önce de hep başıma gelen bi durumdu;ama hiçbirinde açıkça dışlanmamıştım.
Anladığım kadarıyla grup içindeki ilk faulümde kırmızı kart görüyorum:Örneğin ilk takıldıklarım beni pet şişeyi kapağını fırlattığım,ve fırlayan kapağın arkadaşlardan birisine gelmesinden (hem de hafifçe,hiçbi zarar vermedi kapak) dolayı şutladılar.Bu gün de langırt oynarken yandaki langırt masasından habire bizim masaya top fırlıyordu.Ben de hep gol yiyordum ve biraz sinirliydim,sonunda aldım fırlayan bi topu “adam gibi oynayın lan” diyerekten yan masaya fırlattım.Tabi top masadan sekip birine gelse pet şişe kapağı gibi zararsız olmayacak,sert plastik langırt topu,kavga çıkabilirdi öyle olsaydı.işte bu bahaneyle iyi takıldıım bu gruptan da kırmızı kart gördüm.
Valla artık yalnız takılıcaz anlaşılan,çünkü ben bu elemanları bi türlü anlayamadım ya da gerçekten itici biriyim,bu agresif davranışlar da sadece bahane.Şu sözlerle de noktaliim:Aristo’nun dediği gibi insan sosyal bi hayvan;yalnız takılan insan ya tanrıdır ya da canavar.
Ve ben hala tanrı olamadım;)
Aralık 7, 2006 at 6:59 pm
yok böle bişiy yosun itici değilsin sadece doğru insanlara düşmemişsin yani aynı tarzda olanlarla ve direk kesin net yazmasan daha da çekici olabilirsin sadece yoruma açık yazıyorsun nette yakından da ben hiç canavar görmedim:Ç
Aralık 7, 2006 at 7:07 pm
tamamen yanlış düşünüyosun yosun.. senin gibiydim bende aynen . hiç birfarkım yoktu.. hatta benim bu a-sosyal duruşum ilkokul yılalrıma dayanır.. o zamanlardan beri toplumu kendimden dışlamıştım… ama bu tamemen gerekli bir seleksiyon.. ve bu seleksiyonu ne yazıkki toplumun çok azı yaşayabiliyor…
baksana ç.evrendekilere ne kadar gereksiz ve boş ve anlasız bir sosyal ortamları var hiç bir faydaları yok kendilerine nede şaşkalarına.. ama hazır olduunda emin ol çevrende olmasını isdediklerin görmek istediklerin ordaolacaklar…sen istesende istemesende seni bırakmayacak dostların olacak evet belki öteki(ler) gibi 100 lerce dostun olmayacak ama onlardan daha şaslı olacaksın ve bunun farkına varacaksın.. ve ve veee.. çelik gibi iraden olacak.. vebu iradenin rüzgarı narsimin kapılarını ardına kadar açacak.. o kapıları zaptedmekle uuraşıcaksın….
sen benim soatumsun kardeşimsin.. herzaman heryerde her şekilde…
sana haketmediğin bi tavır sergileyip kalbini yada kafanı kıranın aklını alır kıçımın altına yastık yaparım
Aralık 7, 2006 at 7:09 pm
siktir et ya dostmuş dost bildiklerim bana neler yaptı az öz en iyisi atom yerim
Aralık 7, 2006 at 7:12 pm
narsimin=narsizmin
saotumsun=dostumsun
ben bişi yazarken bide tercüman lazım walla
Aralık 7, 2006 at 7:14 pm
sen benden daha iyisin ben kırıyom türkçeyi:D
Aralık 7, 2006 at 7:24 pm
sana birkitabı okumanı tavsiyweedicem apla sanada tabiiki…hakan gündayın “piç” isimli kitabı.
a-sosyal ve toplumdan dışlanmış 4 gencin hayatlarının belli bir kesmini konu alan fewkalade bir eser…
kitabın arka kapak yazısı:
”piçlerin çocukları olmaz.
piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.
piçlere sır verilebilir. ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.
piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.
piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.
piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. en yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur.
piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. sızdıkları yerin adı huzurdur.
piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.
”piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.
piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve ‘neden? ‘ diye sormaz. ‘neden’ sorusu piçliği yok eder.
”piçler açtı. piçler kirliydi. ter, toz ve çamur kokuyorlardı. üşüyorlardı. ama gülüyorlardı.”
Mart 2, 2009 at 3:16 pm
bazen bende dışlanıorum hiçbişey yapmıom susuom okuldaki arkadaşlar dedikodu çıkarıo bişey demiom ama sıktı yani almzasalar almasınlar aralarına çokta meraklıyım kızlarda aynı erkeklerde öf ya çekceğimiz var ne yapsan kabahat en iyisi yanlız takılmak yalnızlık sultanlıktır
Mart 2, 2009 at 3:21 pm
bence allah bizi sınıo ne kadar sabırlı ve iradeliyiz die belki biz böyleyken daha ii bi durumdayız
Mart 2, 2009 at 3:22 pm
böyle daha özeliz kendi kişiliğimizle yapmacık deiliz
Mart 21, 2009 at 9:11 pm
saolasın. neyse artık öyle bi derdim yok zaten sosyal hayatım gelişiyor çok şükür.
Mart 27, 2009 at 10:09 am
Benim yasadigim problem genelde hep $u oldu:
- Bir gruba girdigimde benden ilk görüste nefret eden biri hep cikti.
- Nekadar alttan alsam da alayim, beni kendinden uzak tutan birileri hep oldu.
- I$ yerinde, kariyer meraklisi kim varsa bana dü$man oldu
- Arkadaslarim arasinda cok güvenip inandigim halde, bana cok kolay arkasini dönüp gidebilen cok oldu
- Varligimi yok sayip bana “umurumda degilsin” hissi veren insanlar herzaman oldu.
- Birdenbire benimle iliskiye kesen tanidiklarim oldu
- Artik kendimden $ühpe icindeyim ve nerede hata yapiyorum bilmiyorum.
Bu problemlerim cocuklugumda yasadigim aci günlere dayaniyor. Ilk okul yillarinda dislanmaktan dalga gecilmekten cok cektim hic arkadasim olmadi.
Lise yilalrinda arkadas bulmaya baslayabildim ve sevilmeye.
Simdi evliyim, ve evliligimde yikilmak üzere.
Ben galiba fazlaligim bu hayatta.
Mart 27, 2009 at 10:09 am
buarada ben bayanim.
Mart 28, 2009 at 9:47 am
zindan, durumundan anladığım üzere ya çevrende bi hata var ya da sende.
Ama sende sorun olduğunu da sanmıyorum.
Akışına bırak derim ben ne olacağı varsa olsun, tabi bu arada kendi refahına ve sağlığına zarar verme, verdirtme; çünkü bunlar hayatın temelleri, diğer her şey yıkılsın gitsin, sağlık ve refah olduğu sürece yeniden kurabilirsin.
Mart 30, 2009 at 8:02 am
Merhaba Havayosunu,
suanda terapiye basladim. Gecmisteki acilarin biraktigi izler yüzünden yoksa evliligim yikilacak. Esimle beraberce gidiyoruz. Es dost konusundaki dislanmama gelince. cirkin sayilmam ama galibe bende insanlari tedirgin eden birsey var. Ne oldugunu bir cözsem!!!!ah ah!!
Selamlar
Nisan 10, 2009 at 6:36 pm
ben 9 yaşında bir çocuğum şiir ve öykü yazmayı çok severim fakat beni kimsenin istemeeğini düşünüyorum
kimseyle anlaşamıyorum beni hep ışlıyorlar adım barış
soy adım ince soyadım komik değil mi? evet haklısınız ama emesen adresime eklerseniz çok mutlu olurum lütfen beni aranıza alın…
Nisan 18, 2009 at 5:57 pm
barışçım adaşız senle
daha 9 yaşındasın, kolayca arkadaş edinebilirsin sadece insanlara iyi huylu yaklaş ama yılışma, yavaş yavaş. zaten sen normal davranırsan onlar seni kabul eder.
soyisminle dalga geçenlerin de senin yaşında ÇOCUKLAR olduğunu unutma, çocukluk ediyolar işte SAKIN aldırma.
Eylül 3, 2009 at 9:38 am
benim bi sorunum var.6 aydır nişanlıyım ve nişanlımı seviyorum.Ancak nişanlım ççevremdeki çoğunluk tarafından dışlanıyor.Buda beni üzüyor.O yanlız büyümüş mutsuz çocukluk geçirmiş o yüzden biraz hoyratça yaramaz çocuk gibi davranıyo.Başkalarıda onun öyle biri olmadığını biliği için doğal olarak önyargılı davranıyorlar.Onun yanlış anlaşılması dışlanması, aslında kendini insanlara ifade edememesi beni çok üzüyor.bu hep böylemi olcaka acaba:((
Eylül 7, 2009 at 6:53 pm
bence nişanlının daha OLGUN bir çevreye ihtiyacı var, vendi. Daha kişilik sahibi arkadaşlar edinmeye bak
Ekim 8, 2009 at 2:02 pm
ben çocukluktan beri çok şanssız bir kişiliğim.yukarıdaki arkadaşlar gibi benim de çocukken hiç arkadaşım olmadı.çocukluğu bırak, hayatımda hiç arkadaşım olmadı.hep yalnız kaldım.yalnız bırakıldım.sürekli dışlandım.oysa çok iyi bir insanımdır.bu muameleleri hak ettiğimi düşünmüyorum.ama maalesef insanın kaderinde yalnızlık varsa mecbur çekiyorsun.