Dışlanmak…
Üniversiteye girdim gireli kimseyle içli dışlı olamadım. Hayır bu daha önce de hep başıma gelen bi durumdu;ama hiçbirinde açıkça dışlanmamıştım.
Anladığım kadarıyla grup içindeki ilk faulümde kırmızı kart görüyorum:Örneğin ilk takıldıklarım beni pet şişeyi kapağını fırlattığım,ve fırlayan kapağın arkadaşlardan birisine gelmesinden (hem de hafifçe,hiçbi zarar vermedi kapak) dolayı şutladılar.Bu gün de langırt oynarken yandaki langırt masasından habire bizim masaya top fırlıyordu.Ben de hep gol yiyordum ve biraz sinirliydim,sonunda aldım fırlayan bi topu “adam gibi oynayın lan” diyerekten yan masaya fırlattım.Tabi top masadan sekip birine gelse pet şişe kapağı gibi zararsız olmayacak,sert plastik langırt topu,kavga çıkabilirdi öyle olsaydı.işte bu bahaneyle iyi takıldıım bu gruptan da kırmızı kart gördüm.
Valla artık yalnız takılıcaz anlaşılan,çünkü ben bu elemanları bi türlü anlayamadım ya da gerçekten itici biriyim,bu agresif davranışlar da sadece bahane.Şu sözlerle de noktaliim:Aristo’nun dediği gibi insan sosyal bi hayvan;yalnız takılan insan ya tanrıdır ya da canavar.
Ve ben hala tanrı olamadım;)
Explore posts in the same categories: Uncategorized
Aralık 7, 2006 6:59 pm
yok böle bişiy yosun itici değilsin sadece doğru insanlara düşmemişsin yani aynı tarzda olanlarla ve direk kesin net yazmasan daha da çekici olabilirsin sadece yoruma açık yazıyorsun nette yakından da ben hiç canavar görmedim:Ç
Aralık 7, 2006 7:07 pm
tamamen yanlış düşünüyosun yosun.. senin gibiydim bende aynen . hiç birfarkım yoktu.. hatta benim bu a-sosyal duruşum ilkokul yılalrıma dayanır.. o zamanlardan beri toplumu kendimden dışlamıştım… ama bu tamemen gerekli bir seleksiyon.. ve bu seleksiyonu ne yazıkki toplumun çok azı yaşayabiliyor…
baksana ç.evrendekilere ne kadar gereksiz ve boş ve anlasız bir sosyal ortamları var hiç bir faydaları yok kendilerine nede şaşkalarına.. ama hazır olduunda emin ol çevrende olmasını isdediklerin görmek istediklerin ordaolacaklar…sen istesende istemesende seni bırakmayacak dostların olacak evet belki öteki(ler) gibi 100 lerce dostun olmayacak ama onlardan daha şaslı olacaksın ve bunun farkına varacaksın.. ve ve veee.. çelik gibi iraden olacak.. vebu iradenin rüzgarı narsimin kapılarını ardına kadar açacak.. o kapıları zaptedmekle uuraşıcaksın….
sen benim soatumsun kardeşimsin.. herzaman heryerde her şekilde…
sana haketmediğin bi tavır sergileyip kalbini yada kafanı kıranın aklını alır kıçımın altına yastık yaparım
Aralık 7, 2006 7:09 pm
siktir et ya dostmuş dost bildiklerim bana neler yaptı az öz en iyisi atom yerim
Aralık 7, 2006 7:12 pm
narsimin=narsizmin
saotumsun=dostumsun
ben bişi yazarken bide tercüman lazım walla
Aralık 7, 2006 7:14 pm
sen benden daha iyisin ben kırıyom türkçeyi:D
Ekim 24, 2010 3:19 pm
merhabalar ben ilk okuldan buyana arkadaşlarımla çok sorun yaşadım hatalar bendemi onlarda bilmiyorum hep dışlanmalar can yakmalar alay etmeler ddikodu yapmalar oluyor ve ben bunu heledemedim artık bana yaşamım sonu oluyor sonsuza kadar yalnız kalacam
Aralık 7, 2006 7:24 pm
sana birkitabı okumanı tavsiyweedicem apla sanada tabiiki…hakan gündayın “piç” isimli kitabı.
a-sosyal ve toplumdan dışlanmış 4 gencin hayatlarının belli bir kesmini konu alan fewkalade bir eser…
kitabın arka kapak yazısı:
”piçlerin çocukları olmaz.
piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.
piçlere sır verilebilir. ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.
piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.
piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.
piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. en yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur.
piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. sızdıkları yerin adı huzurdur.
piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.
”piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.
piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve ‘neden? ‘ diye sormaz. ‘neden’ sorusu piçliği yok eder.
”piçler açtı. piçler kirliydi. ter, toz ve çamur kokuyorlardı. üşüyorlardı. ama gülüyorlardı.”
Ekim 24, 2010 4:16 pm
nden efendim
Ekim 24, 2010 4:17 pm
ya efendim ama şunu anlayamadım insanlar bana niye piçlik kadehi yapsınki
Mart 2, 2009 3:16 pm
bazen bende dışlanıorum hiçbişey yapmıom susuom okuldaki arkadaşlar dedikodu çıkarıo bişey demiom ama sıktı yani almzasalar almasınlar aralarına çokta meraklıyım kızlarda aynı erkeklerde öf ya çekceğimiz var ne yapsan kabahat en iyisi yanlız takılmak yalnızlık sultanlıktır
Mart 2, 2009 3:21 pm
bence allah bizi sınıo ne kadar sabırlı ve iradeliyiz die belki biz böyleyken daha ii bi durumdayız
Mart 2, 2009 3:22 pm
böyle daha özeliz kendi kişiliğimizle yapmacık deiliz
Mart 21, 2009 9:11 pm
saolasın. neyse artık öyle bi derdim yok zaten sosyal hayatım gelişiyor çok şükür.
Mart 27, 2009 10:09 am
Benim yasadigim problem genelde hep $u oldu:
- Bir gruba girdigimde benden ilk görüste nefret eden biri hep cikti.
- Nekadar alttan alsam da alayim, beni kendinden uzak tutan birileri hep oldu.
- I$ yerinde, kariyer meraklisi kim varsa bana dü$man oldu
- Arkadaslarim arasinda cok güvenip inandigim halde, bana cok kolay arkasini dönüp gidebilen cok oldu
- Varligimi yok sayip bana “umurumda degilsin” hissi veren insanlar herzaman oldu.
- Birdenbire benimle iliskiye kesen tanidiklarim oldu
- Artik kendimden $ühpe icindeyim ve nerede hata yapiyorum bilmiyorum.
Bu problemlerim cocuklugumda yasadigim aci günlere dayaniyor. Ilk okul yillarinda dislanmaktan dalga gecilmekten cok cektim hic arkadasim olmadi.
Lise yilalrinda arkadas bulmaya baslayabildim ve sevilmeye.
Simdi evliyim, ve evliligimde yikilmak üzere.
Ben galiba fazlaligim bu hayatta.
Mart 27, 2009 10:09 am
buarada ben bayanim.
Mart 28, 2009 9:47 am
zindan, durumundan anladığım üzere ya çevrende bi hata var ya da sende.
Ama sende sorun olduğunu da sanmıyorum.
Akışına bırak derim ben ne olacağı varsa olsun, tabi bu arada kendi refahına ve sağlığına zarar verme, verdirtme; çünkü bunlar hayatın temelleri, diğer her şey yıkılsın gitsin, sağlık ve refah olduğu sürece yeniden kurabilirsin.
Mart 30, 2009 8:02 am
Merhaba Havayosunu,
suanda terapiye basladim. Gecmisteki acilarin biraktigi izler yüzünden yoksa evliligim yikilacak. Esimle beraberce gidiyoruz. Es dost konusundaki dislanmama gelince. cirkin sayilmam ama galibe bende insanlari tedirgin eden birsey var. Ne oldugunu bir cözsem!!!!ah ah!!
Selamlar
Nisan 10, 2009 6:36 pm
ben 9 yaşında bir çocuğum şiir ve öykü yazmayı çok severim fakat beni kimsenin istemeeğini düşünüyorum
kimseyle anlaşamıyorum beni hep ışlıyorlar adım barış
soy adım ince soyadım komik değil mi? evet haklısınız ama emesen adresime eklerseniz çok mutlu olurum lütfen beni aranıza alın…
Nisan 18, 2009 5:57 pm
barışçım adaşız senle
daha 9 yaşındasın, kolayca arkadaş edinebilirsin sadece insanlara iyi huylu yaklaş ama yılışma, yavaş yavaş. zaten sen normal davranırsan onlar seni kabul eder.
soyisminle dalga geçenlerin de senin yaşında ÇOCUKLAR olduğunu unutma, çocukluk ediyolar işte SAKIN aldırma.
Eylül 3, 2009 9:38 am
benim bi sorunum var.6 aydır nişanlıyım ve nişanlımı seviyorum.Ancak nişanlım ççevremdeki çoğunluk tarafından dışlanıyor.Buda beni üzüyor.O yanlız büyümüş mutsuz çocukluk geçirmiş o yüzden biraz hoyratça yaramaz çocuk gibi davranıyo.Başkalarıda onun öyle biri olmadığını biliği için doğal olarak önyargılı davranıyorlar.Onun yanlış anlaşılması dışlanması, aslında kendini insanlara ifade edememesi beni çok üzüyor.bu hep böylemi olcaka acaba:((
Eylül 7, 2009 6:53 pm
bence nişanlının daha OLGUN bir çevreye ihtiyacı var, vendi. Daha kişilik sahibi arkadaşlar edinmeye bak
Ekim 8, 2009 2:02 pm
ben çocukluktan beri çok şanssız bir kişiliğim.yukarıdaki arkadaşlar gibi benim de çocukken hiç arkadaşım olmadı.çocukluğu bırak, hayatımda hiç arkadaşım olmadı.hep yalnız kaldım.yalnız bırakıldım.sürekli dışlandım.oysa çok iyi bir insanımdır.bu muameleleri hak ettiğimi düşünmüyorum.ama maalesef insanın kaderinde yalnızlık varsa mecbur çekiyorsun.
Şubat 16, 2010 3:28 pm
sezgi bir zamanlar bnde seninle ayni durumdaydım.her insan hayatında böyle durumla karşılaşabilir. üzülme …sakın sorunun sende olduğunuda düşünme.böyle yaparsan daha çok içine kapanırsın.aslında böyle şeylerin kaderle pek alakası yoktur. bazen sana uymayan insanlarla bir arada yasarsın.böyle zamanlarda değişiklik çok iyi gelir. hayatında seni mutlu edecek insanlar vardır.bazen bu kişiler yakında bazen uzaktadır.önemli olan görebilmektir.
Mayıs 1, 2010 6:12 am
bn liseye kadar aslında bu dışlanmayı pek takmıyodm ama şimdi lise 2 deyim ve oklda konuştğm sadece 1 arkadaşım var o da zaten kndine hayrı yok
nedendir anlayamıyorum geçen sene de aynısı oldu bütün sınıf 3. günde kardeş oldu ben dışardaydım ve bu sene sınıflar karma oldu yine aynı şey ben yine dışardayım boş derslerde herkes muhabbet ediyo ben bi köşede oturup sessiz sessiz izliyorum bi Allahın kulu da gelip birader derdin nedir gelsene demiyo sadece msn facebook üzerinden birkaç arkadaşım var çok ii anlaştığımız onlar da zaten sadece internetten görüşebiliyoruz bi yere kadar belkide onlar da olmasaydı intihar etmiştim çoktan 
ne yapmalıyım çok üzülüyorum okula gitmek istemiyorum ya özellikle o arkadaş gelmeyince camdan atlayasım geliyo boğuyo beni yalnızlık nası düzelticem ben bunu?
Mayıs 1, 2010 6:14 am
bide facebookta hiç 1 kere bile konuşmadığım insanlar paylaşımlarımdan bakarak bazen yazıyolar mükemmel bi insansın vs ama neden dışlanıyorum ben okulda madem öyleysem bnu benimle hiç konuşmayan bi insan bağlantılarımdan statüs güncellemelerimden yola çıkarak diyosa sorun bende midir yoksa onlarda mı?
Mayıs 1, 2010 6:17 am
kendimi de gayet güzel ifade edebiliyormuşum öyle diyolar bazıları ama kendimi naparsam yapıyım dinletemiyorum okulda kimseye yaptığım her hareket dalga konusu oluyo neyse çok uzattım galiba
Ekim 9, 2010 9:18 am
Bende lise 1 e gidiyorum.Fakat hiç arkadasım yok.Beni sanki özürlüymüs gibi davranıyorlar.Bir hareket yapıyorum dalga konusu oluyor.çok üzlüyorum.
1 ark war onla iyiyim sadece diğerleri ile dışlanıyoum kendimde bir sorunmu var yoksa onalrdamı biemiorum
Ekim 21, 2010 7:00 am
ben de maalesef çok ama çok yalnız arkadaşlardan biriyim.çocukken kız kardeşlerim beni sevmez , beni aralarına almazlardı.oyunlarında oynatmazlardı.büyüdüm.kız arkadaşlarım beni terk edip gittiler.2 ay kadar bir süre zar zor bir kanka bulmuştum ki o da sevgilimi hiç acımadan elimden çekip aldı.şimdi soğuk karlı dağlar kadar yalnızım.keşke böyle olmasaydı…insanlardan bu kadar dışlanma ve ihanet görmemiş olsaydım…Allah kahretsin.çok yalnız ve çok mutsuzum…
Ekim 21, 2010 7:19 am
Slm. ben yaprak beril.ben de yukarıdaki arkadaşlar gibi sürekli dışlandım ve yalnız bırakıldım.ben anadolu lisesinde henüz toy bir öğrenciyken, arkadaşlarım bana yapmadıklarını bırakmadılar.bana beni çok kıskandıklarını itiraf ettiler.onları doğumgünü partime davet ettim.geldiler ,sonra da beni içi su dolu bir havuzun içine ittiler.ben boğulma tehlikesi geçirdim onlar ise karşımda gülüp benimle eğlendiler.bir keresinde ise gıcıklık olsun diye şaka maskesiyle uzun sarı saçlarımı acımasızca kestiler.onlar benimle yine alay etti bense bir köşeme çekilip oturup saatlerce ağladım.neden böyle oluyor?bunları neden ben yaşıyorum???
Ekim 24, 2010 4:26 pm
bakın bana yardımcı olun
Kasım 6, 2010 1:02 am
merhaba arkadaşlar.dışlanma konusu benim de en büyük sorunlarımdan biri.aslında tamamen dışlanmak değil de bi gruba girdiğimde benden durduk yere nefret eden birine hep rastlamışımdır.şu an üniversitedeyim ve 2 gruba girdim ilkinde iyi insanlar vardı ama kızlardan biri ben hiç yokmuşum gibi davranıyordu ve ortamdaki dğer elemanlar da bu kıza bağlıydı gibi bişey.sebebini hiç bilmiyorum ben bu kıza ne kadar yaklaşdıysam o sebepsiz yere benden uzaklaşıyordu.neyse bu gruptan çıkıp yeni tanıştığım iyi bi kızla oturmaya başladık.zamanla bi grup daha oldu ama bu sefer de aynı şeyi yaşadım.mutlaka biri benden nefret ediyo kaidesi burda da karşıma çıktı.gerçekten sebepsiz yere dışlanıyorum bu kişiler tarafından.acaba sorun bende mi diye defalarca yaklaştım ama sonuç yok.ama anladım ki bu karşımdaki kişinin çocukluğundan ve kendine olan güvensizliğinden başka bişey değil.şu an o kızdan uzaklaştım yine aynı gruptayım ama o angutla iletişime geçmemek için elimden geleni yapıyorum zor olsa da
Aralık 24, 2010 11:53 am
arkadaşlar nolur bana yardım edin.kocaman işyerinde yapayalnızım kimseyle samimi değilim ama çevremdeki arkadaşlara baktığımda çok sosyaller kendileri aramasa bile karşılarındaki arıyo.ben ise gidip koknuşuyorum arkadaşşş olmaya çalışıyorum kimse yaklaşmıyo niye böyle oluyo geçn samimi olayım diye bi arkadaşın yanınıa gittim kız basşta şaşırdı ama sonra konuşmaya başlasdı güzel konkuşuyoduk sonra arkadaşı içeri girdi kız bana garip garip baktı sanki burda ne işin var dermiş gibi (halbuki kızlada kaç yerde oturduk konuştuk .)neyse sbenim zaten o an gözlerim doldu ben bu insanlara napıyorum diye ağlamamak için kendimi zor tuttum .niye kimse beni arayıp sormuyo ben ararsam herkes konuşuyo aramasam kimse noldun diye sormuyo eşim öğrencek diye kokrkuyorum ama oda farketti gibi niye arkadaşınla gezmiyosun diyo bende diyemiyorumki kimsse beni sevmiyo yüz vermiyorlar diye öğlenlesri yalnız çıkıp yemek yiyorum oda son vakitleri seçiyorumki beni kimse görmesin diye.benim niçin arkadaşım yok niçin nçin niçin
Aralık 25, 2010 11:00 am
candy8, bence sana yapılanlar için üzülme.çünkü aslında arkadaşların seni dışlamıyorlar sadece seni iyi tanımıyorlar.zamanla seni daha iyi tanıyınca aralarına alacaklardır.bir de işyerindeki arkadaşlarından uzak durmamalısın.onlarla elinden geldiğince yakınlaş ki seni daha çok sevip benimsesinler.onlarla mesafeni yakın tutarsan onlar da senin onları sevdiğini düşünür ve onlar da seni sevmeye başlarlar.önerimi dinlemelisin.
Ocak 26, 2011 1:18 pm
bende işyerinde çok dışlanıyorum maalesef başıma şimdiye kadar gelmemişti böyle birşey.neden olduğunu anlayamıyorum.aşağı yukarı 6-7 bayanız.hiç birine hiç birşey söylenmiyor espiri yapıyorum mesela hiçmi gülen olmaz.bir ahenk yakalayamadım bir uyum yakalayamadım.ortak bir dil bulamadım.6 kişinin hepsindemi hata yoksa tek kişi olan bendemi hata.sanırım ben bir yerde hata yapıyorum diye düşünmekten kendimi alamıyorum.bu durumu eşimede anlatamıyorum,iş yerindeki bütün kızlar ben yokmuş gibi davranıyor nasıl diyebilirim ki.ööf yaa.gerçekten zor bir durum
Şubat 17, 2011 2:05 pm
Liseye başladığımdan beri bütün kızlar elinde telefon ,facebook ve erkek derdindeler çoğu ilk günden kanka olmuşlar, birbirinin sırlarını biliyor çevreyi tanıyor tabi ben biraz daha soğuk tipim belki biraz agresif …sınıfa geldiğimde bir grup oluşmuştu hep onlar konuşurdu, güzel ve komik kızlardı devamlı kendi aralarında konuşurlardı pek güzel olduğumu söyleyemem erkeklerde güzel kızları sever ne de olsa o bölümdende kaybetmiştim. Benlede konuşsalarda üstteki arkadaşın dediği gibi obje durumunda gibiydim:( hep aynı şeylerden bahsediyorlardı kızlar hep sevgililerini ,diğer arkadaşları ile olanları anlatıyor v.s Lan ben onları tanımıyorum ki devamlı o tanımadığım şahısları konuşuyorlar ben dinliyorum nereye kadar… daha sonraları kimse konuşmamaya başladı içine sıçtığımın sınıfı çok meraklıydım kaşarlara yinede mesafeli olmak istemem belki bir kaç hatıra olsun lise anılarıma ama sanki dalga geçer gibi sanki ben anlamıyorum o kaşarları yeter artık bende mi bir anormallik var anlamıyorum tmm güzel değilim ama kimseyede bu yapılmaz canımı sıkmaya başladılar okuldan cehennem olup gitmek istiyorum hepsinin a.s istiyorum(kusura bakmayın küfür yazıyorum )Niye ben ya niye ????? biri üzülünce ben gidip soruyorum nasılsın diye kankası gelipte bakmıyor oorada gülüyor hepsi aynı ya ….
Mart 10, 2011 9:46 am
aslında böyle daha iyiyim.bir sürü boş konuşan gerzeğe katlanmak zorunda değilim.çünkü iş arkadaşlarımızı ve daha bir sürü insanı seçme gibi bir şansımız olmadığına göre.mevlana da ne yaparmış hoşlanmadığı onu bir şekilde bir yerlerde üzmüş insanlardan uzak uzak dururmuş ki ne o onları incitsin ne de kendi incinsin diye.
kendini insan ve adam yapamamışı sen mi yapacaksın.
böylelerinden uzaklaşacaksın.
bende onları kendi insanlığımdan mahrum bırakıyorum…
Nisan 9, 2011 2:08 pm
aman boş verin kızlar.nasılsa bir gün ölmeyecek miyiz? dışlayanlar kendileri oturup ağlasınlar.siz üzülmeyin boş verin gitsin.zaten ne yaparsanız yapın her şey olacağına varıyor.boş verin gitsin.
Haziran 1, 2011 10:59 am
arkadaşlar ben de çok dışlanıyorum ama sebebini bilmiyorum bir de içimdekini karşımdakine söyleyemiyorum susup kalıyorum sonrda kendi kendime psikolojimi bozuyorum ne yapmalıyım içmdekini söylesem ayrı bişey söylemesem ayrı bir dert.s
Temmuz 8, 2011 9:15 am
arkadaşlar bende dışlanıyorum okulda derslerim çok iyi sınıfın en iysiyim acaba beni o yüzden mi dışlıyorlar bu arada ben liseye gidiyorum beni küçük görüyyorlar ben onlar gibi değilim sanki bnde sosyal bi insanım ama onların bundan haberi yok bide bana öyle sınıfın hepsi karşı değil bi kısmı lütfen yardım edin acaba hata bende mi onlarda mı şimdiden çok teşekkür ederim …:)
Ağustos 18, 2011 6:12 am
Ya ben lisede okuyorum kızlarla aram hep iyi olmuştur tipim var tatlıyımda takıldıgım bir arkadaş grubu var ama ben çok aşırı duygusal travmamı denir çözemedim ne yapsam sınıftaki erkek arkadaşların bazıları bana çok takılıyor ben çok fena alınganım ve herşeyi çok fena takıyorum bana takılan insanlara söylüyorum benm bir hatam varsa söyleyin ben size ne yaptım filan onlarda birşey yok takılıyoruz diyorlar ama bu benim çok zoruma gidiyor çok çekingenim aslında kendime güvenim orta okuldan bu yana hep kaybediyorum nerdeyse benden bir cacık olmaz gibisine kadar gelmiş durumdayım ben konuşunca birseyler oluyor onlara empati kuruyorum konustuklarımı düsünüyorum gayet mantıklı onlarla iletisime gecmek icin nabıyorsun filan diyorum sanane , görmüyormusun gibi yanıtlar alıyorum benimle takılanlardan en iyisi hiç konusmamak diyorum onuda biraz çocukça buluyorum lütfen beni rahatlatıcak bir arkadasım yokmu çok zor durumdayım
Ocak 18, 2012 3:42 pm
ben yalnız hissediyorum genelde. çevremdeki pek çok insan ben yokmuşum gibi davranıyor:( kendimi dönüp sorguluyorum sorun bende mi diye herkesi memnun etmeye çalışmaktan başka bişey yapmıyorum bana sen çok iyisin diyorlar ama beni önemsedikleri yok..o kadar da asosyal biri değilim cana yakınım aktivitelere katılırım.bi durum olunca kendi fikrimi beyan ederim..ama sevilmiyorum kimse tarafından herkesten uzaklaştım kitap okuyup kendimi geliştiriyorum ben de..biraz da hassas biriyim..böyle durumlarda hemen gözlerim doluyor o yüzden yıpranmamak için aralarında bile olmamaya çalışıyorum zaten anlamsız ve saçma biriyim onların gözünde..
Şubat 9, 2012 7:22 pm
Benim sorunum biraz daha farklı ben okula ilk geldiğimde bi olay çıktı ve nerdeyse sınıfın yarısıyla kavga ettik herkesle küstüm sonra bir yakın arkadaşım oldu en iyi arkadaşım diyebileceğim insanlardan biri sonra aradan bir sene geçti unutur gibi oldular fakat hala hepsiyle arkadaş olamadım 5 6 tanesiyle konuşuyorduk fakat selam naber tarzı konuşmalar daha sonra nerdeyse kimseyle küslüğüm kalmazken bir arkadaşı rehberliğe şikayet etmek zorunda kaldık ve oda sınıfta popüler olduğu için herkes bize karşı oldu biz en yakın arkadaşımla kaldık ve konuştuğumuz 3 4 kişi kaldı böylece bir sene daha geçti eskiden tenefüse çıkmamayı felan takmazdım zaten çıkmazdık tenefüse ama artık ne biliyim sınıfta oturunca kendimi mal gibi hissediyodum ilkokul arkadaşımla çok çok yakın arkadaş olduk ilkokulda o kadar iyi olmasakta neyse mutluydum en azından sınıfımda bir yakın arkadaşım ve okulumda başka sınıftan bir yakın arkadaşım daha vardı ama en iyiydik tam kafa kız onunla tenefüse felan çıkıyoruz halen fakat o gelmeyince kendimi camdan atasım geliyor tenfüslerde diğer yakın arkadaşım çıkmıyor ve sınıfta oturup konuşuyoruz o da iyi sayılır ama ben sınıfta oturmayı sevmiyorum dersanede nerdeyse herkesle iyiyim dersanede hiç öyle bi sorunum yok nerdeyse herkesle kankayım çok iyiyiz fakat okulda en iyi arkadaşım olarak 2 kişi var sadece bide selam naber tarzında konuştuğumuz 9-10 kişi felan ama ben herkesle kanka olmak istiyorum fakat herkes gruplar oluşturmuş
(